Elis

Daha hiç bir atomun, sen formunda değilken,

Belki ben bile, ben olmamışken,

Belki bu evren minicik yerde topluyken daha, her şey bu kadar dağınıklaşmamışken,

Ondan bile öncesinde belki kimbilir,

Bilmediğim önceler ve sonralarca,

Seviyorum seni.

Şimdiye kadar güzel ne öğrendiysem sana anlatmak içinmiş.

Bilmediklerime de senin sayende ulaşırım belki.

Sakladıklarım için sakın kızma bana, sakındığımdan.

Saklayamadıklarım için de anlayış göster, heyecanımdan.

Tamamımla, eksiğimle, fazlamla,

Seviyorum seni.

Ben yolculukları çok severim ve sen çıktığım en özel yolculuksun. Her yolculuk biraz değiştirir insanı bilirim. Bizim yolculuğumuzda ise daha en başından farkındayım, ben artık yeni biriyim. Sen düşlerimden, düşüncelerime; düşüncelerimden dualarıma; dualarımdan içime, kocaman bir yolculuk yaptın. Son bir durakta ise yanıma geleceksin. Sonrası senin yolculuğun, bazen elinden tuttuğum, peşinde koştuğum, kucağımda tuttuğum, bazen sadece uzaktan izlediğim. Yolun apaydınlık, ömrün uzun ve huzur dolu olsun, canım, canımın parçası.

                                                                                                             Şimdi ben oldum, yeniden.