3 Nisan 2021 Cumartesi

35

F1 izlemeye başladım ve bu yaşımda yeni bir tutku buldum.
Yoga her şeyden daha iyi geliyor.
Hayır demeyi öğrendim. Ancak direkt olarak söylemeyi bilmem gerekiyor.
Başkalarından çok önce kendim. Sanırım...
Beni değiştirebilecek en büyük şey çocuğum. Henüz olmayan bir şeyi kendinden çok nasıl sevebilirsin?
Kurallar olmasaydı? Daha çok eğlenebilirdik değil mi?
En sevdiğim içki artık şarap.  "Cumartesi iyidir"den geldiğimiz nokta göz dolduruyor.
"Evden çıkmazsam ölürüm"ün tamamen palavra olduğunu artık biliyoruz.
Ev yemeği > Dışarıdan söylenen yemek.
Sanıyorum asla büyümeyeceğim.
İyi dostlarım çoktan aile oldular ve yenilerini eklemek gerçekten çok zor.
Yolun yarısından hiç emin değilim çünkü eksik olan çok şey var.
Şu anda gökkuşağı göremiyor olabilirim ancak bu şu anda bir yerde bir gökkuşağı olmadığını ve benim bunu hayal edemeyeceğimi göstermez.
Yalnızca etik olmak adına reddettiğim onca adrenalin bana gerçekten sevap point kazandırıyor mu?
Parmağımı şıklatıp geri dönmek istediğim anlar var.
Müzik müzik müzik... Kimse izlemiyormuşcasına dans... "Ne kadar da eklektik bir zevkin var öyle" Canın cehenneme last.fm.
Anne, sen bu dünyadaki en mükemmel insansın. %10'un olabilirsem ne mutlu bana.
Kilomu, dış görünüşümü, rimelimin akıp akmadığını düşünmediğim her an kompliman almam bana bir şeyler anlatıyor.
Çok istediğim her şey oldu. Bir şey dışında... Bu onun da olacağının göstergesi midir?
Olduğun yerde en mutlusun. Potansiyel mutluluğun andan ibaret. Sanma ki ilacın Bora Bora adası.
Gerçekten bildiğim tek şey, hiç bir şey bilmediğim.
Özür dilemek istediğim insanlar var. Ancak o özür bugünkü Pınar'a ait değil. Bu sebeple sandığımda sakladığım özürler var. Hiç bir zaman çıkmayacaklar açık havaya.
Fark ettim ki az önceki cümle aslında çoğul değil.
Oyun arkadaşlığı > Romantizm
Burada olma sebebimi hala bilmiyorum. Bulmaya çalışmaktan vazgeçtim. Yolculuğuma inanıyorum. Belki o bir gün bana söyleyecek.
22 gerçekten romantizmin ölümüydü. Sonrasında yalnızca varoluş sancıları...
Tümünü unutturacak tek bir şey var. Onu da bir tek dualarım biliyor.
Anne sen lütfen hep benimle kal.

3 yorum:

  1. 21 Eylül 2006. Tam 15 yıl.
    Her saniyesini hatırladığım, yağmurlu bir vapur yolculuğu.
    Yaş 21. Hayat daha ilk yarısını biraz geçmiş.
    Sonra 22... Romantizmin ölümü.
    35.. 36..
    Annelerin sevgisi > Tüm romantizmlerin toplamı

    YanıtlaSil
  2. Hissetmiş gibi, bugün aylar sonra buraya girdim. Tesadüfler… Belki de tesadüf değiller. Ölmeyen bir şeyler var demek ki. Belki biz çok karamsarız. Ve bunu bana hatırlattığı için teşekkürler yağmur, martılar, vapur ve şemsiyeye. Ve sana :)
    5 aydır daha yakınım tüm romantizmin toplamına. İyi şeyler dilediğini biliyorum. İyi şeyler diliyorum. Hep.

    YanıtlaSil
  3. Eylül hep iyi şeyleri hatırlatır.
    Hatırlamayı da hatırlatır.
    Anneler hep mutlu olsun :) iyi şeyler diliyorum. Hep.

    YanıtlaSil