Artık saçlarım katran karası değil, bahtım da. Karalığına düzdüğüm methiyeleri yaktığım ateşin dumanı yapıştı üzerime sadece, bitmeyen karanlığım bundan. Senden kalan tek şey olduğu için asla yıkamıyorum isini yüreğimin. Sakın ola affınla silme o izi, kalsın, ben o kara noktaya baktıkça aydınlığa dönüyorum.
