Yanında dünyayı değiştireceğine inanmış,
Bir çocuk gibi hissettiğimden sebep,
Açıyorum kendimi sana.
İstem dışı hareketlerimde tüm söylenmemişleri ara.
Uçsuz bucaksız ve bir o kadar yeşil,
Yemyeşil bir çimenlik gibi kalbim.
Nefesin yettiği kadar, koş; koş isterim orada.
Kalbin fazla çarpsa da, olsun.
Belki sabah kahvelerinin yerine, gözlerimi koyup;
Taşikardinin bile önüne geçebiliriz.
Anlayacağın, ağaçlara ışıklar giydirip,
Yeni yıla hazırlanırken insanlar;
Bana bahar dünden geldi.
Söylesene, sımsıkı sarılıp bırakmamak hiç geldi mi aklına?
Bence tam mevsimindeyiz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder